۱۳۹۶ مرداد ۱, یکشنبه

تارا: در زنجیری از سروده ها


واژه ی تارا
نام دخترانه ی ایرانی - در زبان فارسی به آن " ستاره"/ " اختر" گویند - به عربی آن را " کوکب"/ "نجم" خوانند - در زبان کردی به معنای "عروس" است: بسیاری از واژه نامه ها
*
ستاره‌ ای بدرخشید و ماه مجلس شد/ دل رمیده ی ما را رفیق و مونس شد
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت/ به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد
به بوی او دل بیمار عاشقان چو صبا
فدای عارض نسرین و چشم نرگس شد... : حافظ
*
سپاه صبح زد از ماه خیمه تا ماهی/ ستاره کوکبه ی آفتاب خرگاهی
به لاجورد افق ته کشیده برکه شب
مه و ستاره طپیدن گرفته چون ماهی... : شهریار
*
چه می شود که غروبی عبورم از تارا / دلم گرفته و گویم چه دورم از تارا
به نام خالق گلها و دوستت دارم/ شکسته شیشه ی عمر غرورم از تارا
اتاق خالی و سیلابی به عشق زهر آلود/ بگو چگونه وجودم بشورم از تارا
سطور دفتر مشقم که از الفبا نیست/ پر از همیشه نوشتم سطور از تارا
نصیب و قسمت قلبم بلا به دور اما/ زمانه کرده جدایم به زور از تارا
همیشه آخر راهی به خویش برخوردم
چه خسته ام چه ملولم چه دور از تارا: سامیه ایزدپناه
*
دلم بیرنگ بیرنگ است می دانی.../ دلم تنگ است می دانی چرا تارا
چرا در آسمانم ماهتابی نیست
چرا در این زمین تشنه رد آبی نیست/ چرا در آدمک ها عشق پاکی بیست
به پاکی دلت سوگند من عاشق تر از پیشم: مخمل
*
آن " پدیده " که مادر " تارا " ست / از گروه زنان خوش سیماست
نوه ی دختری من، " تارا " / پانزده مارس، آمده دنیا
دختری نیک منظر و زیباست / ساکن_ " کلگری_ آلبرتا " ست...
دکتر منوچهر سعا دت نوری
*
همچنین نگاه کنید به
ستاره: تارنمای گنجور
ستاره: از سرایندگان این زمانه
کلگری آلبرتا: تارنمای ویکی پدیا

مجموعه ی گٔل غنچه های پندار
http://saadatnoury.blogspot.ca/2017/07/blog-post_23.html

۱۳۹۶ تیر ۳۱, شنبه

زنجیره ی نوه ها


آن " پدیده " که مادر " تارا " ست / از گروه زنان خوش سیماست
نوه ی دختری من، " تارا " / پانزده مارس، آمده دنیا
دختری نیک منظر و زیباست / ساکن_ " کلگری_ آلبرتا " ست

پس از آن سال ها که زود گذشت / سیزده مارس تا که رخ بگشاد
" کامرون" پا بر این جهان بنهاد/ آن نخستین پسر، که " پریا " زاد

 پسر دیگرش که نام " ایدن" یافت / یازده ژوئيه، خداش هستی داد
همگی ،" تیز هوش " و بی همتا / در بسا " فن" و در " هنر" یکتا

زندگی شان، دراز و شادان باد
چهره هاشان، همیشه خندان باد

۱۳۹۶ تیر ۲۵, یکشنبه

پریا: در زنجیری از سروده ها


واژه ی پریا
نام دخترانه ایرانی - پریا یعنی "پری خیلی زیبا" و الف آن به نوعی الف تاکید است. " پریا ' در پارسی بالاترین پری می باشد: لغت نامه ی دهخدا/ تارنمای واژه نامه پارسی ویکی

سروده ها
جدا گشت زو کودکی چون پری
به چهره بسان بت آزری...: فردوسی
*
امروز روز نوبت دیدار دلبرست/ امروز روز طالع خورشید اکبرست
از حور و ماه و روح و پری هیچ دم مزن/ کان‌ها به او نماند او چیز دیگرست
هر کس که دید چهره او نشد خراب
او آدمی نباشد او سنگ مرمرست,,, : مولوی
*
افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده‌ست/ یا دیده و بعد از تو به رویی نگریده‌ست
گر مدعیان نقش ببینند پری را/ دانند که دیوانه چرا جامه دریده‌ست...: سعدی
*
دلا بسوز که سوز تو کارها بکند/ نیاز نیم شبی دفع صد بلا بکند
عتاب یار پری چهره عاشقانه بکش
که یک کرشمه تلافی صد جفا بکند... : حافظ
*
چون برامد آدمیزاد از کمین
بود در دست پریزادان‌، زمین/ ملکشان ملک یمین
بودکیتی زان جماعت مال مال/ از محیط هند تا قطب شمال
وز مراکش تا به چین...: ملک‌الشعرای بهار
*
باز در خواب سر زلف پری خواهم دید/بعد از این دست من و دامن دیوانه سری
منم آن مرغ گرفتار که در کنج قفس
سوخت در فصل گلم حسرت بی بال و پری...: شهریار
*
بی بی جون قصه می گفت حرفای سر بسه می گفت
قصه ی سبز پری/ زرد پری/ قصه ی سنگ صبور، بز روی بون
قصه ی دختر شاه پریون
شما ئین اون پریا/ اومدین دنیای ما... : احمد شاملو
*
تو داری از پریا قصه می گی/ من توی پیله ی وحشت می پوسم
واسه م از پرنده ها قصه می گی.../ من دارم تو نقب شب جون می کنم
تو داری از پریا قصه می گی : ایرج جنتی عطایی
*
یک حکایت گویمت ای دخترم/ ای پدیده، دختر_خوش گوهرم
خوان، تو آن را ازبرای خواهران/ نازنینان، دختران_دیگرم
یعنی آن پردیس و پریای عزیز/ جلوه های نیک _هستی، دربرم
بود در یک عهد و دوران_پسین
پادشاه و دختری در خاک چین... : دکتر منوچهر سعادت نوری
*
برای  ‌پریا: فرشته ی شفا
شنبه ۲۶ اوت ۲۰۰۶ - مونترال
عصری که شنبه بود ودرون ‌پر ریش / تو صبح وآفتاب برافکندی
بهتر زهر فرشته به با ل_ خویش‌ / ما را به ‌پیشگا ه_ شفا راندی
با آ ن بیان نرم وزنوشین بیش / چندان ‌پزشک و نرس فراخواندی
ای آنکه با سروش_ شفا همکیش / هر د م کنا ر_ما به وفا ماندی
تا درفضا ی آبی_ گرگ ومیش / جا ن شد رها ز رنج_ فزا یندی
شادان درون ماشد ه بیش ازپیش /این بی گمان چومایه ی خرسندی
بر تو ، بسا سپا س و زپیشا پیش / شکر خدای را که تو  فرزندی
دکتر منوچهر سعا دت نوری

۱۳۹۶ تیر ۲۴, شنبه

پردیس: در زنجیری از سروده ها



واژه ی پردیس
پَردیس در ایران باستان نامی برای باغ‌ هایی بزرگ و جنگل مانند بوده است. واژه ی فارسی پردیس به معنای بوستان و بهشت به زبان های انگلیسی و فرانسه نیز به صورت (انگلیسی: Paradise) و(فرانسوی: Paradis) وارد شده‌ است و معرب آن به صورت فردیس و فردوس و در بعضی زبان های اروپایی به صورت پارادایس درآمده است، بیشتر به عنوان "بهشت" شناخته می‌شود و به کار می‌رود. در دانشگاه ها پردیس به معنی منطقه ی دانشگاه و منطقه ای است که دارای قوانین مجزا از شهر باشد:  بسیاری از دانشنامه ها و واژه نامه ها
*
خدا و عشق و عفافند رهبر زن خوب/ بهشت شادی و فردوس_ آرزو اینجاست
«‌بهار»، پردهٔ مویین، حجاب عفت نیست
«‌هزار نکتهٔ باریکتر ز مو، اینجاست‌»: ملک‌الشعرای بهار
*
دلی که قدر عزیزان آشنا دانست/ چگونه صحبت بیگانگان روا دانست
میان این همه با چون تویی کنار آمد/ چرا که جز به تو پرداختن خطا دانست...
بنفشه موی منا سر ز من متاب و مرو/ که قدر مشک پراکنده را صبا دانست
هر آنکه ملک جهان را به بوسه ای نفروخت
حدیث آدم و فردوس را کجا دانست... : نادر نادرپور
*
باغ این دنیا سزاوار زمین خشک نیست../ عشق را در هر کلاسی، بی غرض تدریس کن
وا کن از دل، عقده ی خشک تعصب های زشت
این جهان را از برای زندگی، پردیس کن... : حورالعین
*
چو معاد آید و روز_ دیدار_ ایزد/ همه بندگان را به میعاد بینی
به معشوق سرمد رسی وندر آن بزم/ نه شیرین شناسی نه فرهاد بینی
کسانی که نانی به مسکین نبخشند/ در آن ورطه بی توشه و زاد بینی
به فردوس اعلا در آغوش نعمت/ گروهی دل آسوده ی شاد بینی... : مهدی سهیلی
*
یک حکایت گویمت ای دخترم/ ای پدیده، دختر_خوش گوهرم
خوان، تو آن را ازبرای خواهران/ نازنینان، دختران_دیگرم
یعنی آن پردیس و پریای عزیز/ جلوه های نیک _هستی، دربرم
بود در یک عهد و دوران_پسین
پادشاه و دختری در خاک چین... : دکتر منوچهر سعادت نوری
*
برای پردیس
از قلب_ جاده ها و ز انبوه_ مرغزار/ از مرز_ رود و دامن_ خاکی_ کوهسار
از دشت پرشقایق و از فرش جلگه‌ ها/از صخره های سربی و از عرش آبشار
از لابلای شاخه ی گل های رنگ رنگ/ از راه_ مارپیچی و از دره ی پلنگ
آن دره ی پلنگ، نه یاد آور هراس/ اما نشان ز نقش و نگاری، که بی قیاس
از اوج دره ای که نگیرد دلی ملال/ چون پرده ای ز طرح قلمکار پر نهال
از بیشه های سبز و زاشجار سرفراز/از ساقه های سیب و سپیدار و سرو_ ناز
از چشمه ی زلال و ز اطراف_ جویبار/ از قلب_ جاده ها و ز انبوه_ مرغزار
از جمع_ شاهکار_ طبیعت، گرفته اند/ خطی کشیده ‌اند، به سوی سرای ‌تو
بیهوده نیست، نام ‌تو، پردیس گفته اند/ اینجا ، بهشت آمده در زیر پای ‌تو
اینجا ، فضا معطر و آکنده بوی عود/ اینجا که آسمان ، به زمین آمده فرود
اینجا که جام زر به شفق، رنگ دیگرست/ تشت کبود آن، همه شب پر زاخترست
بنگر به هر طرف ، که پرستو و چلچله/ با رقص و با ترانه ، به پا کرده و لوله
اینجا که شادی است و نشاط است وهلهله/اینجا که بلبل است غزلخوان برای ‌تو
بیهوده نیست نام ‌تو  ، پردیس گفته اند
اینجا ، بهشت آمده در زیر پای ‌تو
دکتر منوچهر سعادت نوری

مجموعه ی گل غنچه های پندار
http://saadatnoury.blogspot.ca/2017/07/blog-post_15.html

۱۳۹۶ تیر ۲۳, جمعه

پدیده: در زنجیری از سروده ها



خوش نقش خیالی است که بستیم به دیده/ در دیدهٔ سرمست نظر کن که پدیده
مستانه دو بیتی ز سر ذوق بگفتم/ خود خوشتر از این قول که گفته که شنیده
تا ظن نبری گفتهٔ من شعر فلان است/ الهام الهی است که از غیب رسیده
میخانهٔ ما وقف و سبیل است به رندان/ جام می ما بر همه میخانه گزیده
رندی که در این کوی مغان خوش به کمال است/ از قصهٔ بیگانه و از خویش رهیده
جان در تن ما عشق نهاده به امانت
گر می‌طلبد هان بسپاریم به دیده...: شاه نعمت‌الله ولی
*
ای چشمه زلال مرو کز برای تو/ مردم چنانکه مردم آبی برای آب
زین پیشتر پدیدهٔ من جای آب بود
اکنون ببین که هست همه خون به جای آب: امیرخسرو دهلوی
*
که پدیده است در جهان باری
کار هر مرد و مرد هر کاری: ابوالمعالی نصرالله منشی (از دبیران حکومت غزنویان)
*
آن تیغ صفدری که بزیر رکاب تست/ از دست تو بتارک اعدا رسیده باد
آن بارگاه، کز پی بارت کنند نصب/ اطناب او بساحل دریا رسیده باد
آن باز، کز کف تو پرد در شکارگاه/ منقار او پدیدهٔ عنقا رسیده باد
آن چاکری که غایشهٔ مهر تو کشد
ز آلای او بدولت والا رسیده باد... : رشیدالدین وطواط
*
من مست کام و ناز/ بر تختی از بلور
پرواز کرده ام تا نقطه یی که هیچ فراتر نمی شود
اما میان این همه/ زیبایی و حلال/ زیبا پدیده ای ست جهان را نگفتنی
بالاتر از هرآنچه شنیدیم و خوانده ایم/ نور عنایتیست که با یک شعاع آن
دنیا و هر چه هست برابر نمی شود... : مهدی سهیلی
*
یک روز دست رنج در کارگاه آرزوی خویشتن مرا
بر شعله ها نهاد و تنم آبدیده کرد
با چکشم بکوفت به سندانم آزمود
پولاد را به گونه ی دیگر پدیده کرد... : سیاوش کسرایی
*
خاطره پدیده ای است از جنس باد
خاکستری از خاک وجود/ و آذرخشی بر آتش دل
آن چیز که بر چشم جاری می شود نیز
ناگزیر آب است به پاکی اشک: حامد تقدسی
*
یک حکایت گویمت ای دخترم/ ای پدیده، دختر_خوش گوهرم
خوان، تو آن را ازبرای خواهران/ نازنینان، دختران_دیگرم
یعنی آن پردیس و پریای عزیز/ جلوه های نیک _هستی، دربرم
بود در یک عهد و دوران_پسین/ پادشاه و دختری در خاک چین...
دکتر منوچهر سعادت نوری

۱۳۹۶ تیر ۲۲, پنجشنبه

ماهرخ: در زنجیری از سروده ها


بسان زره بر گل ارغوان/ برافکنده ست ماهرخ گیسوان: فردوسی
*
حور از بهشت بیرون ناید تو از کجایی
مه بر زمین نباشد، تو ماهرخ کدامی... : سعدی
*
مردمی کردو کرم ، بخت خدا داد به من
کان بت ماهرخ ، از راه وفا باز آمد... : حافظ
*
خیام اگر ز باده مستی خوش باش/ با ماهرخی اگر نشستی خوش باش
چون عاقبت کار جهان نیستی است
انگار که نیستی چو هستی خوش باش: خیام
*
یا رب آن شاه وش ماهرخ زهره جبین
دُرِّ یکتای که و گوهر یکدانه ٔ کیست... : حافظ.
*
شیفتهٔ حلقهٔ گوش توام/ سوختهٔ چشمهٔ نوش توام
ماهرخ با خط و خال منی/ دلشدهٔ بی تن و توش توام: عطار نیشابوری
"
دلشاد همی باش و می لعل همی خواه
از دست بتی ماهرخ و لعل چو گلنار... : فرخی سیستانی
*
که رساند به من شیفتهٔ مسکین حال/ خبری زان صنم ماهرخ مشکین خال
هر سحر زلف چو شامش، که دلم در کف اوست
در کف باد شمالست، خنک باد شمال... : اوحدی
*
آن دلبر ماهرخ ، که جانان منست/ بر من به عزیزی چو دل و جان منست
اندر دل من نشسته باشد پیوست
مقبل تر ازین دل نبود کان منست: رشیدالدین وطواط
*
زاهد خشک کجا، نغمه توحید کجا؟/ این نوا از شجر ایمن دل می خیزد
در حریم دل اگر ماهرخی مهمان نیست
این چه نورست که از روزن دل می خیزد... : صائب تبریزی
*
به هرجا بگذرد آن ماهرخسار/ گریزد دین ز در، ایمان ز دیوار
دخیل ای یار فایز، رخ بپوشان/ ز مردم روی خود پوشیده می‌دار
فایز دشتستانی
*
ماه درخشنده بود و دریا آرام/ ساحل مرداب در خموشی و ابهام
شب ز طرب می شکفت چون گل رویا
عکس رخ مه در آبگینه ی دریا... : هوشنگ ابتهاج (سایه)
*
برای ماهرخ
من در صفای عشق تو می دیدم/ آن التهاب_ دوره ی هستی را
من ازشکوفه زار تو می چیدم/ آن غنچه های جوشش و مستی را
خورشید بامدادی من، بودی/ لبخند_ آسمانی  تو، رخشان
شب های تیره شادی من بود‌ی/ گیسو و هر کرشمه ی تو افشان
در سا حل_  وجود تو می گشتم/ با گام ‌های واله و شید‌ایی
دریای اشتیاق تو می جست/ در روزگار حسرت و تنهایی*
* در برخی نسخ به شکل "در روزگار عزلت و تنهایی" نیز آمده است
دکتر منوچهر سعادت نوری
*
همچنین نگاه کنید به
سروده هایی در مورد "ماهرخ": تارنمای گنجور
"ماهرخ": سروده هایی از سعدی
"ماهرخ": سروده هایی از حافظ
*
مجموعه ی گل غنچه های پندار
http://saadatnoury.blogspot.ca/2017/07/blog-post_13.html

۱۳۹۶ تیر ۱۵, پنجشنبه

تیر و روز تیر و تیرگان: در زنجیری از سروده ها


فرشته را ز حلاوت دهان پر آب شود/ چو  از حرارت می‌، دلبرم لبان لیسد
روان ز دیدهٔ افلاکیان شود جیحون/ نصال "تیرت"+ اگر قبضهٔ کمان لیسد: رودکی
+ نصال تیر = پیکان تیر، بخش تیز و انتهایی تیر
*
چو "آرش" که بردی به فرسنگ " تیر " / چو پیروزگر "قارن" شیر گیر...: فردوسی
*
در ادبـيات ايران، نمونه هاي زيادي را مي توان يافت که نشان دهنده تيرماه در فصل خزان بوده است از جمله:
بهار و تموز و زمستان و تير/ نيا سود هرگز يل شيرگير ( فردوسي )
اگر به تيرمه از جامه بـيش بايد تير/ چرا برهنه شود بوستان چو آيد تير( عنصري )  
گهي نو بهار آيد و گاه تير/ جوان است گيتي گه و گاه پـير( اسدي )
*
ای یوسف آخر سوی این یعقوب نابینا بیا/ ای عیسی پنهان شده بر طارم مینا بیا
از هجر روزم قیر شد دل چون کمان بد تیر شد
یعقوب مسکین پیر شد ای یوسف برنا بیا...: مولوی
*
هنگام صبوح ای صنم فرخ پی/ برساز ترانه‌ای و پیش‌آور می
کافکند بخاک صد هزاران جم و کی/ این آمدن " تیر" مه و رفتن "دی": حکیم عمر خیام
*
کمان سخت که داد آن لطیف بازو را/ که تیر غمزه تمامست صید آهو را
هزار صید دلت پیش تیر بازآید/ بدین صفت که تو داری کمان ابرو را...: سعدی
*
ابروی دوست کی شود دستکش خیال من/ کس نزد‌ست از این کمان تیر مراد بر هدف
چند به ناز پرورم مهر بتان سنگ دل/ یاد پدر نمی‌کنند این پسران ناخلف...: حافظ
*
ای نگار تیربالا،  روز تیر/ خیز و جام باده ده، بر لحن زیر: مسعود سعد سلمان
*
به روز تير و مه تير، عزم شادي کن/ که از سپهر، ترا فتح و نصرت آمد تير: شمس الدین محمد شمس فخری اصفهانی (شمس فخری)
 *
بوالعجب هنگامه ای خلق جهان آراستند/ طرفه جشنی جانفزا پیر و جوان آراستند
تا ز تنشان روح نگریزد ز شادی در عروق/ رشته‌ها هر یک ز بهر حبس جان آراستند...
یا فکند آرش‌ کمانی تیری از آمل به مرو
کز طرف فرخنده جشنی تیرگان آراستند...: قاآنی
*
چون زور کمان در بر و دوش تو رسد/ تیرش به لب چشمهٔ نوش تو رسد
گوئی زهش از حدیث من تافته‌اند/ زیرا که به صد حیله به گوش تو رسد: مهستی گنجوی
*
همگی کودکان مهد منند/ تیر و اسفند و بهمن و مرداد
گه روم، آسیا بگردانم/ گه بخرمن و زم، زمان حصاد...: پروین اعتصامی
*
فروردین روز، ستایش فروهر پاکان و اشویان کن تا خشنودتر شوند
اردیبهشت روز، به آتشگاه شو/ خورداد روز، جوی کن
تیر روز، کودک به تیراندازی و نبرد و سواری آموختن فرست‌
امرداد روز، دار و درخت نشان‌/ شهریور روز، شاد باش‌...: ملک ‌الشعرای بهار
*
با رنگ و بویت ای گل، گل رنگ و بو ندارد/ با لعلت آب حیوان، آبی به جو ندارد
از عشق من به هر سو، در شهر گفتگویی ست/ من عاشق تو هستم، این گفتگو ندارد
جز وصف پیش رویت، در پشت سر نگویم/ رو کن به هر که خواهی، گل پشت و رو ندارد
گر آرزوی وصلش، پیرم کند مکن عیب/ عیب است از جوانی، کاین آرزو ندارد
سوزن ز تیر مژگان، وز تار زلف نخ کن/ هر چند رخنهٔ دل، تاب رفو ندارد...: شهریار
*
بر فصل_ شاد_ زندگی_ ما ، دریغ باد
زیرا، بسان_ تیر شهاب آمد و گذشت

شوق و نشاط بود و طرب در سرای ما
آن عصر خوش، به شتاب آمد و گذشت
دکتر منوچهر سعادت نوری
*
همچنین نگاه کنید به
جشن تیرگان در سرزمین نیاکان آریایی: تارنمای گزیده ای از نوشتارها 
مجموعه‌ ی گٔل غنچه‌ های پندار
http://saadatnoury.blogspot.ca/2017/07/blog-post_6.html

۱۳۹۶ تیر ۱۴, چهارشنبه

رباعی: آمد و گذشت


بر فصل_ شاد_ زندگی_ ما ، دریغ باد
زیرا بسان_ تیر شهاب آمد و گذشت

شوق و نشاط بود و طرب در سرای ما
آن عصر خوش، به شتاب آمد و گذشت

دکتر منوچهر سعادت نوری
*
همچنین نگاه کنید به
جشن تیرگان در سرزمین نیاکان آریایی: تارنمای گزیده ای از نوشتارها 
تیر و روز تیر و تیرگان: در زنجیری از سروده ها: تارنمای گلچینی از سروده ها