۱۳۹۱ فروردین ۱۲, شنبه

یاخته

 


بنگر  به  یاخته  که  ترا  با فته  ز جا ن
شالوده برسه بخش وچنین حال وچون ا وست

یک "پرده‌ "١ دور "بستر" ٢  و یک "هسته" ٣ آن میان
ا ما  ،  هزار جسم دگر ،  ا ندرون  ا وست

آ ن  پرد ه‌  پا سد ا ر و نگهبا ن بستر ا ست
برآن " گذار نیک عنا صر" ٤ میسر ‌ا ست

بستر گرفته "پرچم رنگین"  ٥ سوز و  سا خت
کا نجا " مدار ‌گوهر بس ریشه "  ٦ شد شنا خت

هسته‌ که  جا ی_" اخگر ارث " ٧ و صفات اوست
آ ما د ه  بر "وظا یف_   با ریک  تر" ٨  ز  موست


هر بخش ، صا د قا نه  د لا ویز  پیشه ا ی
کوشید ه ، بهر تو و جا ن تو ، مد ا م


هرپیشه گوش گشته ، به فرمان ریشه ا ی
تا ا ز مد ا ر ‌گوهر آ ن ، "سرکشد" ٩ پیا م

منگر به سا د گی ، به چنا ن بخش وا ین مد ا ر
زیرا  هزا ر نظم  نکو ، لازم ا ست  کا ر

ا ند یشه کن : به یا خته و نقش  کرد گا ر
نظم خد ا  و حکمت  ا و را ،  سپا س د ا ر

دکتر منوچهر سعادت نوری


زیرنویس ها : ۱- اشاره به پوسته یا غشای سلولی است/ ۲- اشاره به سیتوپلاسم یا پلاسما است/ ۳- اشاره به هسته ی سلول  یا نوکلئوس است/ ۴- اشاره به انتقال فعال است/ ۵- اشاره است به دگرگشت که سوخت ‌و‌ ساز بدن و متابولیسم هم نامیده می‌شود وهمان مجموعه ی تغییرات فیزیکی، شیمیایی، ترکیبی و تخریبی در موجودات زنده است/ ۶- اشاره به رشته های‌ میتوکندری است که نوعی دستگاه انتقال انرژی است ، میتوکندری ها درمیان بسترپلاسما ریشه دوانده واطلاعات مربوط به اعمال حیاتی را به شکل ‌گوهری به نام دی-ان-آ حمل می نمایند/ ۷- اشاره به کروموزوم یا رنگین‌تن است که ازمجموعه ‌گوهرهای دی-ان-آ همراه با پروتئین‌ها ساخته شده و درزیربنائی به نام ژن، صفات ‌توارثی راحمل می نماید/ ۸- هسته در ‌تنظیم اعمال حیاتی پلاسما نقش اساسی دارد/ ۹- اشاره به گوهرپیام آور به نام ام-آر-ان-آ است


بر گرفته از مجموعه سروده‌های زنجیرها

۱۳۹۱ فروردین ۱۱, جمعه

یادگار




آنجا کنار جاده ی سرسبز کوهسار
فارغ ز روزگار
بر روی خرده سنگ
یک روز نوبهار
با تیغ خورده زنگ
ما پوشش درخت کهن می شکافتیم

نزدیک جویبار
آنجا که رشته آب زلالی روانه بود
بر رسم یادگار
با خط آذرنگ
بر آن تن درخت
نقش دو نام و قلب جوان می نگاشتیم

آنجا به دشت و بر آن بطن_ کشتزار
رقص_ گل و گیاه بسا عاشقانه بود
آنجا کنار جاده ی سرسبز کوهسار
ثبت است نام من و تو تن درخت

آنجا که کار عشق بماند به یادگار
در آن دیار که خاکش یگانه بود
آنجا که عشق بود و کدورت فسانه بود
بر لوح هر درخت ز عشقی نشانه بود

دكتر منوچهر سعادت نوري

بر گرفته از مجموعه سروده های امید و آرزو

۱۳۹۱ فروردین ۱۰, پنجشنبه

انتظار


من در گذار_ راه تو بودم به گوشه ای
صبح_ پگاه بود و تو ، از در درآمدی

با عشوه رخ نمودی و دادی تو بوسه ای
گفتی خوشا ، میان عزیزان سر آمدی

بس روز و شب که آتش عشقت به جان دمید
من باخیال روی تو آن گوشه  ، بیقرار

چشمان من به راه تو مانده ست ، پر امید
از بهر بوسه های دگر ، لب  به انتظار

دكتر منوچهر سعادت نوري
بر گرفته از مجموعه سروده های امید و آرزو

۱۳۹۱ فروردین ۴, جمعه

بار ندامت



زیستن* : جز درد و جز محنت نبود
هر چه بنمود ، بر غم_انسان فزود

مانده ست بار_ندامت ها ، به دوش
راستی، ما را ازین هستی، چه سود؟

دکتر منوچهر سعادت نوری

* با استقبال از این سروده است:
  آن قدر بارندامت ، به دلم جمع شده ست/ که اگر پایم از این ، پیچ و خم آید بیرون/ لنگ لنگان ، ره دروازه ی هستی گیرم/ نگذارم ، که کسی از عدم آید بیرون : مسیح کاشانی


مجموعه‌ ی گل غنچه های پندار

نوروز دلفروز و عشقبازی گل و بلبل





نوروز دلفروز

نوروز_ دلفروز پر ا کند عطر عید
گل شد ‌پد ید و بلبل_ شیدا ز ره رسید

گر سال کهنه هیچ به جزغم نیا فرید
بنگر به سال نو که زشا دی دهد نوید

xxxxxxxx

عشقبازی گل و بلبل

نوروز آمد و طرب و جشن ، شد پدید
توفان_ خشم_ زمستان ، به سر رسید

باد_ خوش_ بهار، به دشت و دمن دمید 
وز عشقبازی_ گل و بلبل ، خبر رسید

دکتر منوچهر سعادت نوری

۱۳۹۱ فروردین ۳, پنجشنبه

سر گذ شت زند گی


شصت وشش سالی شد واز سر، گذ شت
عمرما ا فسا نه بود و سرگذ شت

خواب بود‌یم درعدم درحا ل خویش
سرخوش از افکا ر وازا فعا ل خویش

خفته بود ‌یم همچنا ن آ سود ه با ل
فا رغ  ا ز  زنجیره ‌ ی امیا ل خویش

او  به  ما ا ز نیستی ، هستی نمود
را ه  عشق  و با د ‌ه ی  مستی نمود

ما هما ن د م  ، وا له‌  و شید ا شد ‌یم
عا شق  هر  چه  رخ  زیبا شد ‌یم

عشق  آ مد ، با هزاران  توشه را ه
شعله‌ ای شد ، سقف د ل را جا ‌یگا ه

داد بر ما ، نعمت_  صبر_  گران
بر فرا ز  و  د ر فرود  ا ین جها ن

چشم_د ل را ، روی هر خط  د وختیم
بس کتیبه ، بس  کتا ب  آ موختیم

حکمت  و عرفان و علم  و نقد  را
در درون  سینه  بس ا ند وختیم

موج عمرما ، چو  ا وج سی  رسید
زند گی شد ، صد خروش و بس ا مید

ها ن چه نیکو مرد ما نی ، د ید ه شد
یا  که  شرح  بخردان، بشنید ه  شد

قلب د نیا ، آ ن زما ن ها بود پا ک
آنچه شد ورد زبان ، بود آب وخا ک

لفظ ا يرا ن ، مظهر فرهنگ و نا م
سوی عرش و تا  ثر یا ، د ا شت  گا م

مرد ما ن  بو د ند به  ر ا ه وحا ل خویش
قا د ر و آ گا ه ، براعما ل خویش

نی زمهمیزی خبربود ونی ازقداره ای
نی پی بیچا دری، شایسته ی کفاره ای

چون چهل سا لی ،حیا ت ما گذ شت
چرخ گرد ون، شیوه ی د یگر به گشت

عصر و عهد كهنه ا ی ، آ مد  پد ید
خیل  خو نخو ا ر پلید ی ،  سر ر سید

حکم  و  امر  و  قا لب_ نا مرد می
غا لب  آ مد ،  بر  جها ن_ آ د می

گوهر نا ب  فضیلت ، نیست  شد
بس رذ یلت  ،  رهگشا ی  زیست شد

گفته ی حق ، نا گها ن ا ز کیست شد
عشق ‌ها ، آ زا د ‌گی ها چیست شد

مسند و پیشه ،  بسی  بی ریشه  شد
بیشه ی  حرمت ، ا سیر تیشه  شد

وضع شد زشت و همی آشفته رنگ
 هم شتر آمد و هم گاو و پلنگ

د رغم ما ، روزها  شد ، شب رسید
همره  آ ن ، سوز و  آ تش ، تب رسید

ر بع قرنی رفت و ظلمت چیره گشت
چشم  د نیا  د رتحیر ،  خیره  گشت

چون  پرنده ، همچنا ن بر با ل خویش
گفته ا یم با آ سما ن ، ازحا ل خویش

ا ز میا ن رعد و برق ، آ تش فشا ن
ا ين  ند ا  پیچید ه  ا ند ر کهکشا ن

فصل سرد و با د و توفا ن ، بگذ رد
خشم  و آ سيب ز مستا ن ، بگذ رد

با پرستو ،  ما بها را ن  آ وریم
چشم ، در  راهیم و براين با وریم

 دکتر منوچهر سعا دت نوری

سپتامبر ۲۰۰۵، مونترال
 
بر گرفته از مجموعه سروده‌های زنجیرها

برخی سروده های مجموعه‌ ی گٔل غنچه‌های پندار



 ١ - گل غنچه ی پند ا ر
در لابلای غنچه گل_ پندار/ یا در درون_ جا ن و د ل_ ا ‌شعا ر
یک جا بسا ستا یش سبحان ست/ یک جا شمیم پونه و‌ ریحان ست
با عشق ، گفته ‌ا یم سخن از یا ر/ وز یا د_آن د یا ر کهن ، بسیا ر
کا نجا گذارخاک نیا کا ن ست/ وانجا مزار کورش وا شکا ن ست
با د فتر‌ حکا یت_ از ادوار/ از لوحه ها  و نقش_ در و د یو ا ر
شهنامه ای زپیر_خراسان ست/ یادی ز مجد_دوره ی ساسان ست
هرپا ره بیت حا فظ خوش گفتار/ پیغام عاشق است به یک د لد ا ر
سعد ی که رهنمون_ شبستان ست/ وقتی به بوستا ن وگلستا ن ست
د ا رد  سراغ_ دلبر_گلرخسا ر/ در آ سما ن_ خا طره ی د ید ار
یعنی سخن همیشه زجا نا ن ست/ یا کزهوا ی عشق به ا يران ست
ره  برکلا م_ عشق ، شد ه هموار/ در لا بلا ی غنچه گل_ پند ا ر 
٢ - چلیپا
آن‌ مسیحا آمد از مریم و زنده سا خت جان
مریم ما از مسیحا آمد و جانبخش ماست
زد چپاول بر دل‌ ما آن چلیپا گیسوان
جان ما باشد فدایش تا چلیپایش بپاست
٣ - ششم اوت دوهزار و هفت
هفت سا لی گذ شت از دوهزار/ ششم اوت_ آن ، نرفت از یا د
بعد_ یک روزگا ر_ تیره و تا ر/ رخ نمود  او و روشنا ئی داد
بوسه شد هد یه بهر آن د ید ا ر/ تا که چشما ن_ ما بر او ا فتا د
راه_ ما را گرفت تا بکنا ر/ بوسه ، بر روی هر د و گونه نها د
جان ودل تازه شد به نزدنگا ر/درفضا ئی زعشق و رقصی شا د
خا لصا نه ، ‌کنون ‌کنیم ا قرا ر/ عشق_ او داد ، کا ر_ما بر با د
٤ - رازطبیعت
بر روی دشت ودامنه ی کهسار/ یک آبشار_عشق به جریان ست
از آفت_ خزان به تن_ اشجار/ بس رود و جویبارچه گریان ست
ابراز عشق آب ،  به هر گلزار/ راز_نهفته نیست که عریا ن ست
قلب طبیعت است زخون سرشار/ تا آب_سرخ_عشق به شریان ست
٥ - ستاره
In the lonely world of my thoughts, I created a star/ Out of my tears, I made a flash of light as a spark/ Which I gave it to that star & marked it with a number/ A number that people can easily remember: Manouchehr Saadat Noury
Here is the Persian version of the above poem composed originally by Vida Farhoudi
درخلوت خیال سرشتم ستاره ای/ برچشمکش زاشک فشاندم شراره ای/ تا خلق، بی ملال به یادش بیاورند/ او را به گاه ِ خلق نهادم شماره ای : ویدا فرهودی
٦ - درباره ی عشق
نظا مى مخزن گوینده اسرار/ زعشق دارد سخن‌ها بس گهربار
که عشق آن پیشه ی صاحبدلان است/ و ازعشق ایستاده این جهان است
٧ - عا قبت دنبا له روها
ای عزیز خان که شدی ساکن آن شهر فرنگ‌/ شده از بهر_ ‌تو درسینه ، دل مردم تنگ
چند باشی ‌تو بد نبال_ عزیز خا‌تون ها/ سرخا‌تون و بسی خان همه خورده‌است به سنگ
١٠ - رباعی: انسان در این زمان 
بغض_ زمین چو اشک ، ببارد ز آسمان / نامردی و ریا ، شده  سرمشق و آرمان
اندوه، مانده بر دل_ انبوه_ مردمان/ انسان، به سوگ عشق نشسته درین زمان
١١ - باد پر خروش
نفرین برآن صد ا و برآن با نگ و آن نهیب
وا ن با د_ پر خروش ، که بس همهمه نمود
دادی مرا به خوا ب ، ز آغو ش_ خود نصیب
نفرین به باد باد ، که آن خواب  را ربود
١٢ - حالت تازه
دیگر مرا هوای غزل نیست/ میلی‌ برای شعر و مثل نیست
شوقی ز بهر ربط جمل نیست/ عشقی‌ به کار کشف علل نیست
١٣- ا تحا د
رقصان نمی شوی که نما یی شعف بپا / عشوه نمی دهی که سرا پا یی از حیا
لب بر نمیزنی ، که  گشا یی تبسمی / راهی‌ نمی بری  به سرا یی ، که آ شنا
شا د ا ن نمیروی ، که ربایی دلی زجمع/ لشگرنمیکشی ، که رهایی ازین بلا
فرصت نمیکنی‌ که بیا ئی کنا ر یا ر/ خوا نی سروده ای که جدایی‌ ست برفنا
یعنی‌ که ا ینک آ مده  دوران ا تحا د/ با ید که نور مهر د و با ره بخا نه د ا د
راهی‌ بسوی معبرا یثا ر ، بر گشاد/ با یکد گر ، به بسترعشاق سر نها د
١٥ - چای را بر نوش
Have some tea and cake with your own true friends and dear pals/Imagine then you are in India where you can watch an elephant, the largest of all animals/If your glass of Shiraz wine is empty & you need a shot/ Do not feel embarrassed about reaching for the teapot: Manouchehr Saadat Noury
Here is the Persian version of the above poem originally composed by late Iranian poet Kazem Pezeshki Shirazi
چای و شیرینی‌ بخور با دوستا ن/ یاد کن از فیل در هندوستان/ چون شراب خلر شیراز نیست/ چای را بر نوش  ای  آرام جان : کا ظم پزشکی‌ شیرازی
١٦ - پذ یرفتنی
The head of sheep is large and its price is high/ The hooves of sheep are so hard that I cannot buy/ I am only the follower of love and care/ From the bowl of head and hooves, I will not share: Manouchehr Saadat Noury
Here is the Persian version of the above poem composed originally by Mowlana Rumi
من سر نخورم که سر گران‌ست/ پاچه نخورم که استخوان‌ست
من عشق خورم که خوشگوارست/ ذوق دهنست و نشو جان‌ست : مولوی
١٧ - بزم عاشقا ن
آنشب هوا‌ی بزم، چه عا لی بود/ ما را در آن میانه، چه حالی بود
اما ازآ نچه  ماند ، برای جمع/ یاد تو بودو جای تو  خا لی بود
ای مه نیا مد ی و دل  آ زردی/ آ نشب بسی هوای تو در سر بود
شا ید که ره به کوی دگربردی/ آ نجا که محفلی خوش و برتربود 
باشد که شمع بزم ، برافروزیم / آتش ، به جا ن پیکر غم ریزیم
چشما ن عاشقا نه به هم دوزیم/ گل غنچه های لب به هم آمیزیم
پيما نه ي و صا ل،  بياشا ميم/ آغوش_ هم ، چه تنگ‌  بیفشاریم
دراوج لذتيم و چه آرا ميم/ وقتي كه نام هم به زبان آريم
١٨ - زنجیره ی چرا
من چرا آن قامت رعنای ز یبا دوست دارم/ یا چرا آن گلرخ_ گیسوطلا را دوست دارم
یا که آن چشما ن_آبی و فریبا دوست دارم/ من چرا آن دلبر_ ظا لم بلا را دوست دارم
١٩ - پرسشی از خویشتن
پرسشی از خویشتن دارم نمی دانم چه می‌‌خواهم
لیک می‌‌دانم که مجنون عاشقی سر گشته راهم
آتش عشق مرا بر خوان ز برق هر نگاهم
تار هر شریان من بر عشق من باشد گواهم
٢٠ - معجزه
ازخشم_ ناگهان_ ‌تو عمریست خسته ایم/ وز طبع_ بد گمان ‌تو بس دلشکسته ایم
بیهوده و عبث شده‌است کار_ ما و تو/ در انتظار_معجزه ، حیران نشسته ایم
٢١ - هشیا ر
آ یا شود کنا ر_ ‌تو بنشینم/ د ل را به  راه_عشق_ تو بسپارم
ای آ نکه  بوده ای همه آ ئینم/ جان را در اختیا ر_ تو بگذارم
وقتی نگا ه_  پا ک_ ‌ترا بینم/ د ا نم یقین هنوز ، که هشیا رم
همپای ‌تو به صحنه ی رقص آیم/ دست_ ‌ترا ، دوباره بیفشارم
گونه به روی گونه ی ‌تو سا یم/ نا م_ قشنگ ‌تو به زبا ن آرم
وقتی نگا ه_  پا ک_ ‌ترا بینم/ د ا نم یقین هنوز ، که هشیا رم
لب بوسه ای زگلرخ ‌تو چینم/ آ ن بوسه ای که از ‌تو طلبکا رم
با شی قرار_عمر و دل و د ینم/تا سر به روی شانه ی ‌تو دارم
وقتی نگا ه_ پا ک_ ‌ترا بینم / د ا نم یقین هنوز ، که هشیا رم

٢٣ - حا ل ، دا نیم
یا وه ها ، بس سر_ زبا ن انداخت/ آنکه یکچند بود ، ما  را دوست
بی محا با ، حریم_ ما را تاخت/ حا ل ، دا نیم دشمن ما اوست

٣٢ - اعدام می کنند
شهری ست بی نشانه ز آثار عدل و داد/ کآنجا ، علیه مرد و زن اقدام می کنند
آن را که از رژیم نماید یک انتقاد/ زنجیرها ش ، بسته  و اعدام  می کنند
نفرین بر آن قبیله ی ظلم و فساد و مکر/ کار یزید و شمر به احکام می کنند!
چهارشنبه  ۲۲ ارديبهشت ۱٣٨۹

٤٤ - سلاخ
ساطور نموده تیز و مسموم/ از ریزش خون نبوده خسته
آزاد کسان ، بسا که معدوم/ سلاخ ، به مسند ش نشسته
چهارشنبه  ۲۶ آبان ۱٣٨۹

٥٢ - ماجراهای هارون الرشید
ای دوست، حکایت از خلیفه / ثبت است به دفتر_ لطیفه
هارون که نداشت بند لیفه / می بست به خود دو صد قطیفه
بود سوگلی_ حرمسرا یش / معروف به خا نم_ زبیده
زیبا صنمی ز شهر تبریز/ از بهر خلیفه ، نور_ دیده
آن چرخش رقص_ ترکی او/ دیوانه نموده بود هارون
آن کبکبه  و بساط_ دولت / انگار در اختیار_ مجنون!
بهلول برای آن خلیفه / می گفت هزار و یک لطیفه !!!

٥٥ - جامعه ی پابرهنه
فریادهای خشم ، ز اعماق سینه شد
تا سرزمین عشق ، گرفتار_ کینه شد
برج عدو شکست و ز سر واژگونه شد
پیروزمند ، جامعه ی پابرهنه شد

٨٣ - لندن و کعبه ی آمال
آنکه لندن ، کعبه ی آمال داشت
بند گی را ، مرکز_افعال داشت
خدمتش بر هموطن ، اشکال داشت
صفرها ، در نامه ی اعمال داشت

٨٨ - ما ندانستیم دنیا دست کیست؟
به مناسبت ۱۱ سپتامبر برابر با ۲۰ شهریور
بیست با  شهریور  بشد نا سازگار/ از زمان ها پیش ، تا این روزگار
حمله ها آمد به ایران+ ، ازشمال و ازجنوب/ گشت ایران بس زبون ، در یک غروب
ثبت آن دانی  ، که  در تاریخ چیست؟/ سوم شهریورست+ و سال_ بیست
سال هایی چون گذشت زان روزگار/ بیست_ شهریور++ بشد بس تیره تار
انتحاری حمله ها کاورد کشتارها/ وحشتی افکند بر سیمای زیست
وز همان تاریخ و آن روز_ سیاه/ ما ندانستیم ، دنیا دست کیست؟
ما خفته بی خبراانیم ، ای دریغ/ بیدار کس ، میانه ی ما نیست
+ اشاره به حمله ی روس و انگلیس به ایران در سوم شهریور ۱۳۲۰ است
++ اشاره به ۱۱ سپتامبر برابر با ۲۰ شهریور و عبارت است از سلسله‌ حملات انتحاری که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، توسط القاعده در خاک ایالات متحده آمریکا انجام شد

٩١ - در پرده ی پندار
پرده ی پندار من ، نقش ونگار ماه_توست
تو ندانی "که در این پرده چه ها می بینم" 
رقص_ شیدایی و سرمستی و امید و نشاط
در تو و آن قد و بالا ، همه جا ، می بینم
گفته اند حسن ، همان به ، که خداداده شود
وین همه حسن_  تو را من ز خدا  می بینم
"کس ندیده‌ ست ز مشک ختن و نافه چین
آن چه من هر سحر از باد صبا می‌بینم"
شاهد از خواجه ی شیراز ، ز حا فظ   آمد
آن که او را ، همه دم ،  راهگشا می بینم
رقص_ شیدایی و سرمستی و امید و نشاط
در تو و آن قد و بالا ، همه جا ، می بینم

١٠٤ - بر روی خاک شعر
بر روی خاک شعر ، که خاک بلاغت است
آن دم قدم بنه ، که سخن از حقیقت است
هر جاودانه شعر ، بیان از صداقت است
پس صادقانه گوی ، که آنرا طریقت است

١٢٨ -  رباعی چارشنبه سوری
بیا ، تا بر بهار و تازه گشتن ، دیدگان دوزیم
بیا ، " بته " ز صحرا ، آوریم و" آتش " افروزیم
بسوزانیم غم ها را ، درون شعله ای گلفام
که با "چارشنبه سوری" راهی_ نوروز_ پیروزیم


٢١٧ - همیشه گل افشان
نازنینا ، تو ، ای فرشته ی من
روح و ایمان و چون مَه تابان
تو ، که جانانه در نظر باشی
چون بهاران، همیشه گل افشان

۲۲۵ - برقی زد و بهمن شد
رعد آمد و برقی زد و بهمن شد
توفان_  غم ، سراسر _میهن شد
آنجا ، که بود ، مهد_ گل و بلبل
دژکام و دامگه_ زاغ و زغن شد
 آرامش و تبسم و شادی ، رفت
دل ها ، اسیر_ حزن و محن شد
نیرنگ و مکر و فریب ، آمد
بی آب و رنگ ، دشت و دمن شد
شعر و شعار و هنر واژگونه گشت
شوقی  نماند که  طرف_ چمن شد
بوی سمن ، ز گلزار و باغ رفت  
بس کوچ ها ، ز خاکزار وطن شد
آزاده مردمان ، چه بسا ، نابود
آن پرچم دیار_ کهن، به کفن شد
توفان_  غم ، سراسر _میهن شد
رعد آمد و برقی زد و بهمن شد

٢٢٦ - عصیان
ملتی ، شد دوباره هم پیمان/ بهر_ سرکوب_ دشمن_ ایران
خسته ، از ظلم_ فتنه گران/ حربه ی او , تمرد و عصیان

٢۵٣ - بانگ خروسان بامداد
این جا ، سکوت سرد_ زمستان است/ ظلم است و مکر و فتنه و بس بیداد
این جا ، مزار_ خفته خموشان است/ ناید به گوش بانگ_ خروسان_ بامداد
دکتر منوچهر سعادت نوری