۱۳۹۰ مهر ۱۸, دوشنبه

ساق هایش


ما گشته ‌ا‌یم عاشق و پا بند خاطرش/ گلبوسه بسته ایم به هرجای بسترش
اومعبدی خجسته بنا کرده پر ز ناز/ درلابلای هررگ و اعضای پیکرش
آن دست پرحرارت وآن ساعد بلور/ دارد نشانه از ژن نیکو به گوهرش
آن ساق خوش تراش که ویژه به گیتی است/ آتش فکنده بردل ما نقش ظاهرش
یکتای خلقت است برآن زوج ساق پا/ دنیا به پا نکرده دگر نوع برترش
دکتر منوچهر سعادت نوری