ه‍.ش. ۱۳۹۰ مرداد ۲, یکشنبه

ماجرای زندگانی

درسحرگا ه_ ا بتدا ئی_عمر
آ سما ن ، صا ف و پا ک و روشن بود

گل تبا را ن  به  _گرد_ ما  بود ند
جا ی ما ، در میا ن_ گلشن بود

در فرا  ا وج_ قله ها ی_ شبا ب
همد ل  و هم مر ا م_ ا و گشتیم

سخن_ عشق_ او ، چه شیرین بود
غرق_ شیرین کلام_ او گشتیم

درمیا نسا لگی ، و تنگ غروب
تا   که میهن به چنگ توفا ن شد

وحشت_ قهقرا  شد و سرکوب
کار ما ، کوچ ازآن‌ د یا را ن شد

درسرا شیب_ ا نتها ئی_ عمر
بس شنید یم  شکوه ها ، ا ز د وست

خاطر از دوست نیست آزرده
آنچه از "دوست می‌ ‌رسد نیکوست"

درشبا نگا ه_ پیری  و عزلت
آ سما ن ، گرچه روشن و پا ک است

قلب ما ، در کنا ر قطب شما ل
یا د_آ ن زا د گا ه و آ ن خا ک است

دکتر منوچهر سعادت نوری